وقتي از يک منظره زيبا عکس ميگيريم معمولا نميتوانيم تمامي آن چيزي را که ميبينيم در يک فريم ذخيره کنيم، و عکس ها زيبايي بايد و شايد را ندارند. اما شما برای حل اين مشکل لازم نيست صدها هزار تومان پول برای لنزهای ultra-wide بدهيد. با خواندن اين مقاله و يک 3 پايه معمولی و استفاده از يک نرم افزار معمولي برای ويرايش عکس ميتوانيد عکس های بسيار وايد و زيبايي بگيريد.

1- دوربين را در يکجا ثابت کنيد و موضوع عکاسي را در ذهن خود بياوريد که فريمي از صحنه مورد نظر جا نيوفتد. اگر از سري مخصوص پانوراما استفاده نميکنيد دقت کنيد که سوژه مورد نظر را به اندازه کافي از شما دور باشد که خطاهای پرسپکتيوي کمتر شود.

شير ماده و بچه شير – کراگر آفريقاي جنوبي
آخرين روز سفر 10 هفته اي من به آفريقا بود. ما متوجه شديم که ماشين در کنار
جاده متوقف شد و در دور دست شير ماده اي به همراه بچه اش دراز کشيده بود.
آْنها تقريبا 20 متر با جاده فاصله داشتند.
براي دقايقي شير ماده دراز کشيد و بچه شير روي تن مادر به بازي مشغول شد.
من به سرعت تبديل 2برابر لنز را آماده کردم و آن را روي
600 – 5.6 تنظيم کردم. آنها به صورت کامل در کادر بودند و در نور صبحگاهي
بسيار زيبا به نظر مي رسيدند. بعدها تعجب کردم که چرا ديافراگم را بسته تر
و عمق تصوير را بيشتر نکردم.

Canon Eos 1Nbody, Canon300 2.8 Canon 2x converter, bean bag tripod and Fuji film

خرس گريزلي – دنالي آلاسکا
در حال خواندن کتاب در اتوبوس مدرسه بودم (سوار شدن در اتوبوس مدرسه طريقه اي
مسافرت در دناليست). به خرس گريزلي رسيديم که در حال خوردن تمشک براي چاق
شدن براي خواب زمستاني بود.(آنها حداقل نياز به 20.000 کالري در روز براي
افزايش وزن دارند). من لنز جديد 300م.م 2.8 و دوربين EOS1 را به همراه
داشتم. هياهويي در اتوبوس مدرسه برپا بود، پس من کمي تامل کردم. و تصميم
گرفتم دو مايل پايينتر از اتوبوس پيدا شوم و مسير را پياده برگردم. از خوش
شانسي من خرس همچنان در حال خوردن تمشکها بود. من سه پايه Bogen را آماده
کردم و در کنار جاده ايستادم. او به اندازه کافي کنجکاو بود که وقتي براي
برانداز خود به من بدهد. و من دو عکس از او گرفتم و بعد از آنجا دور شد.
حالا من بايد اتوبوس ديگري پيدا ميکردم که جاي کافي براي وسايل من داشته
باشد. Film-Fuji

قوچ کوهي- دنالي آلاسکا
قبل از آنکه براي عکاسي از قوچهاي کوهي به قله Margaret بروم بارها آن قله را
فتح کرده بودم. در چهارمين صعودم دسته از قوچها را پيدا کردم. من به مدت 3
ساعت به طرف آنها حرکت ميکردم. بسيار آرام. سانت به سانت تا به اندازه
کافي به آنها نزديک شدم. لنزهاي 300م.م 2.8 و 100 م.م 2.8 به همراه داشتم.
تجربه اي جالبي بود نزديک بودن و تماشاي آنها در محيط طبيعي زندگيشان.
Film-Fuji

عقاب – آلاسکا
به طرف سياتل رانندگي کردم و بعد از آن به سمت هاينس آلاسکا. يک دوربين نيکون
6006 را از دوستم قرض گرفته بودم و يک لنز نيکون 300م.م. 2.8. يک عکاس
ديگر را در آنجا ديدم که سال پيش در آبشار بروک آلاسکا با او آشنا شده
بودم. او تبديل 2x خود را براي عکاسي از عقاب ها به من قرض داد و من براي
4 روز در آنجا ماندم. در آنجا 3500 عقاب زندگي ميکنند که با باد 72
کيلومتر بر ساعت و رسيدن دما به منفي 35 درجه پيدا کردن آنها سخت ميشد.
ولي بالاخره ما دو تا از آنها را روي درختان پيدا کرديم.

منبع: http://photo-seminars.com

با استفاده از فلاش fill

بيشتر دوربين ها دارای فلاشهای توکار و يا pop-up هستند. که تنها در شب و مواقعی که نور ضعيف است فعال ميشوند. اما اين فلاش ها میتوانند به صورت فلاش fill برای بهبود عکسهای شما در نور روز، نور های مختلف و مواقعه backlight مورد استفاده قرار گيرند. اينجا چند نکته برای گرفتن عکس های بهتر با استفاده از فلاش fill به شما نشان ميدهم.

يک: برای عکس های پرتره در فضای باز فلاش دوربین خود را روشن کنید. اینکار باعث میشود که بینی و چشم ها زیباتر به نظر آيند و سایه کلاه روی صورت سوژه نيوفتد. اگر سوژه خیلی تاريک و در پشت زمينه خيلی روشن قرار داشت امکان دارد که شما لازم داشته باشيد قدرت فلاشتان را زياد کنيد – تا 1EV – اين در صورتی است که دوربين شما اين اجازه را به شما بدهد. اين کار کمک میکند که سوژه روشن تر و واضح تر در مقابل پشت صحنه قرار گيرد.

دو: در مواقعی که غروب آفتاب پشت صحنه شما باشد، برای انجام عمل اندازه گيری نور دوربين رو حدود 30 درجه از محل نشاندن خورشيد دور کنيد. بعد سوژه را وارد صحنه کنيد. و با فلاش روشن (نه در حالت اتوماتيک بلکه به صورت force flash) عکاسی کنيد.

سه: در صحنه هايي با کنتراست بالا فلاش فيل ميتواند کيفيت و قابليت چاپ عکس شما را زياد کند، برای تصاوير کلوز آپ و يا تصاويری که در سايه قرار دارند. عکس های بافلاش و بدون فلاش در اين مثال نشان ميدهد که فلاش pop-up D70 چقدر توانسته در بهبود عکس تاثيرگذار باشد.

بدون استفاده از فلاش fill

چهار: عکس های پرتره در فضای بسته موقعی که يک پنجره در پشت صحنه باشد، فلاش خود را روشن کنيد و مطمئن شويد زاويه ای درستی را انتخاب کنيد تا نور فلاش در پنجره منعکس نشود.

پنج: برای عکس های ماکرو ميتوانيد از فلاش fill استفاده کنيد تا سايه های عکس خود را کم کنيد. البته توجه داشته باشژد که قدرت فلاش خود را کم کنيد و يا با استفاده از فيلتر بروی آن اين کار را انجام دهيد تا عکس شما بيش از حد نوردهی و روشن نشود.

شش: درجه فلاش دورغکی. همه دوربين ها به شما اجازه نميدهند که قدرت فلاش built-in را کنترل کنيد. شما ميتوانيد با تنظيم مقدار نوردهی براساس بک گراند، و بعد با استفاده از تنظيم ISO قدرت فلاش خود را کم يا زياد کنيد و با اين مشکل کنار آييد. (ISO بيشتر = فلاش کمتر، ISO کمتر = فلاش بيشتر)

منبع: مجله Popular Photography

چگونه هيستوگرام را بخوانيم؟

يکي از راههاي عملي به غير از مباحث تکنيکي عکاسي در مورد نوردهي در مورد بالانس کردمن تونال تصوير استفاده از هيستوگرام (Histogram) ميباشد.

بيشتر دوربين ها قالبيت نمايش زنده هيسوگرام يا نمايش در حالت preview را دارند. و همچنين شما ميتوانيد هيستوگرام يک تصوير را با استفاده از نرم افزارهاي ويرايش عکس مانند فوتوشاپ نيز ببينيد.

هيسوگرام ميتواند به شما نشان دهد که آيا قسمت روشن (Highlights) زياد است، يا جزئيات در سايه ها از بين رفته است و يا آيا در تمامي محدوده نور در تصوير استفاده شده است و در کل سايه روشن تصوير چگونه است. به صورت ابتدايي هيستوگرام يک نمودار ميله است که با ترکيب شدن ميله هاي زياد به يک منحني يکپارچه در آمده است. و ميتواند با استفاده از مقياس به شما نشان دهد که چه مقدار از پيکسل هاي تصوير داراي چگالي نور تاريک به نور روشن هستند.

بهترين حالت انتشار درجه نور (range balance tone)

شما امکان دارد شنيده باشيد مردم در مورد هيستوگرام ايده آل صحبت ميکنند، اما در تمرين هيستوگرام ميتوانند به اشکال مختلف ظاهر شوند. چيزي که شما ميخواهيد در هيستوگرام ببينيد مقدار زير منحني در محدوده اي سمت چپ (سمت تاريک – Shadow) تا محدوده سمت راست (سمت روشن – Highlight) است. اين چيزي است که شما در عکس نمونه ميبينيد. به هر حال اگر نمودار به سمت چپ سنگيني کند اين معني را ميدهد که در تصوير قسمت هايي به رنگ سياه شديد هستند و يا جزئيات در سايه هاي تيره گم شده اند. اگر نمودار به سمت راست سنگيني کند به معني آن است که نور شديد در تصوير وجود دارد. و مناطقي از تصوير به صورت کامل سفيد هستند (over exposure).

اگر هيستوگرام به قسمتي سنگيني کند و يا بريده شود به اين معني است که شما ديگر کاري براي بازگرداندن جزئيات به تصوير نميتوانيد بکنيد.

 

 

 

هيستوگرام ميتوند نواقص و مشکلات تصوير شما در نمايان سازند. اين تصوير به مقدار کافي نور دهي نشده است (underexposed) شده است و باعث شده است که تمامي هيستوگرام به سمت چپ منتقل شود. و در نتيجه سايه هاي نافرمي بوجود آمده است. و شما در حقيقت قسمتهاي روشني به طور کامل نداريد (براي اينکه نمودار قبل از رسيدن به ناحيه راست به صفر ميل کرده است). شما ميتوانيد روشني تصوير خود را با استفاده از فوتوشاپ اصلاح کنيد ولي در مورد سايه هايي که جذئيات را از بين برده اند نميتوانيد کاري بکنيد.

روشني هاي گيره شده (Clipped Highlights)

اين تصوير داراي مشکلي متضاد تصوير قبل است. و تصوير بيشتر از حد نوردهي شده است (overexposed)، و در نتيجه کل هيستوگرام به سمت راست منتقل شده است. با اينکه ما جزئيات تصوير را در قسمت تيره به خوبي ضبط کرديم ولي نمودار در قسمت راست بيش از حد بالا رفته و در واقع ما جزئيات آسمان را از دست داده ايم. و آسمان به صورت کاملا سفيد در آمده است. و اين جزئيات قابل بازگرداندن نيستند.

ابراهیم حقیقی بی شک از چهره های ماندگار گرافیک معاصر ایران است . کارهای عکاسی حقیقی نیز از ملایمت و ملاحت خاصی برخوردار است که ویژگی تمامی کارهای اوست . در این شماره عکس هایی از یک سفر در پائیز 83 هدیه ی اوست به علاقمندان آثارش.

<< آدم همیشه در سفر در موقعیت های تازه قرار می گیرد . سفر تجربه دیدن تازه هاست . حتی اگر یک بار یا چند بار دیگر مکانی را دیده باشید باز هم تجربه ی دوباره دیدن تازه و جذاب است . این را عکاسی و عکس می گوید . هیچ گاه نشده که از یک مکان در دو زمان مختلف عکس بگیرید و آن دو عکس شبیه به هم باشند . سفر تازه است و تو دیگر هستی و عکس دیگر . یکی از کابوس ها و یا خواب های بدی که می بینم این است که به جای تازه ای رقته ام ، به منظره ای بدیع رسیده ام ، اما دوربینم همراهم نیست . نمی شود برگشت یا نمی توانم برگردم و دوربینم را بردارم . منظر در حال دگرگونی است ، شگفت است ، راه برگشت دور ، و پا ناتوان . در سفر اما برخلاف کابوس ها همه چیز مهیاست . منظر خوب ، آدم های تازه ، زمین مهربان ، آسمان باز و رنگ های درخشان ، چرا که تو فراغ بالی و راه رفتن و راه برگشت به اختیار . مشتاق و رونده به هر سو سرک می کشی و کلیک … به شرط آنکه حلقه های فیلم یا کارت حافظه به اندازه ی کافی داشته باشی و دوربینت از دستت به زمین نیفتد که این خود کابوسی است به وقوع پیوسته در واقعیت . >>

+از مجله عكاسي خلاق

پ.ن: فصل امتحانا بد درديه. آدم وقت نميكنه هيچ كاري انجام بده. وقت كه ميكنه ولي دلش رضايت نميده و در نتيجه حال نميده. اميدوارم از لحظات به خوبي تموم بشن…

استفاده از ابزارهای Dodge و Burn در پرتره های سياه سفيد

آموزش ابزار کار:

1: ابزار Dodge: اين ابزار محوطه انتخاب شده را روشن تر ميکند. قدرت آن را در قسمت option ميتوان تعيين کرد

2: ابزار Burn: دقيقاً برعکس Dodge عمل ميکند. و قسمت انتخاب شده را تاريکتر ميکند.

3: ابزارSponge (اسفنج): ابزار اسفنج غلظت رنگ را عکس را کاهش و يا افزايش ميدهد. و در عکس های سياه سفيد غلظت رنگ خاکستری را بيشتر و يا کمتر ميکند.

4: تعيين نوع Brush: از اينجا ميتوانيد Brush مورد نظر خود را انتخاب کنيد.

5: Range (محدوده): محدود عمل ابزارهای Dodge و Burn را تعيين کنيد. 3 حالت: Highlights (نقاط خيلی روشن و براق)، Midtones (نقاط ميانه روشنی و تاريکی)، Shadows (نقاط تاريک و سايه ها)

6: Exposure: مقداری که قدرت کمرنگ و يا پررنگ کردن را معيين ميکند. بسياری از افکتها ريز با مقادير خيلی کم هم بوجود مي آيند.

7: Airbrush (رنگ پاش): با کليک کردن بر روی اين دکمه ميتوانيد ابزار مورد نظر خود را با خاصيت Airbrush استفاده کنيد.

منبع: Digital Camera Magazine Feb.2005

شب بهترين موقع براي گرفتن عکسهايي با طيف رنگ گسترده ميباشد.

وقتي که خورشيد به کار روزانه خود پايان ميدهد، کار شما شروع ميشود. ممکن است شما به شيفت شب عادت نداشته باشيد و ترجيح بدهيد که جلوي تلويزيون دراز بکشيد و استراحت کنيد، اما بلند شويد و بيرون برويد، موقع که هوا تاريک ميشود دنياي ديگري در عکاسي بوجود مي آيد.

در شب، دنيا دستخوش يک تغيير بصري ميشود. چراغ هاي خيابان ها، علائم نئوني و نور خانه ها، جهايي که در روز مکانهاي معمولي و مصنوعي بودند در شب به مشعلي با هزاران رنگ تبديل ميشوند.

خوب از کجا شروع کنيم؟
انتخابهاي بسياري داريد! چراغهاي سوسو کننده اي يک آسمان خراش تا يک منظره اي مهتابي. اين بستگي به سليقه و موقعيت شما دارد. اگر شما تا حالا تلاشي براي عکاسي در شب نکرده ايد، خوب الان بهترين موقع است! و اگر شما يک حرفه اي هستيد، ديگه نيازي به توضيح اضافه نيست: شب زمان مناسب براي گرفتن عکس هاي بي نظير ميباشد.

تجهيزات

سخترين مسئله در گرفتن عکس در شب محاسبه مدت زمان نوردهي است. براي همين تعدادي سوژه متداول در اينجا آمده تا به شما کمک کند. فقط دقت کنيد که اينها فقط نقطه شروع کار هستند و همه عکس هاي با ISO 100 گرفته شده اند.

1. ساختمانها با آسمان آبي 15/1 ثانيه با 5.6/f

2. ساختمانها در برابر آسمان تيره 4 ثانيه با 5.6/f

3. چرخ و فلک 4/1 ثانيه با 5.6/f

4. ساختمانها با نور زياد 4/1 ثانيه با 5.6/f

5. ساختمان 1 ثانيه با 4/f

6. علامتهاي نئون 4/1 ثانيه با 4/f

7. ساختمانها و خيابان 1 ثانيه با 5.6/f

8. دنباله هاي چراغهاي اتومبيلها 8 ثانيه با 8/f

9. آتش بازي 8 ثانيه با 11/

منتظر نشويد تا هوا کاملاً تاريک بشه، چون آن وقت خيلي دير شده – آسمان کاملاً تاريک ميشود و عکس های شما مرده به نظر ميرسند – در حقيقت بهترين موقع براي گرفتن عکس هاي شب در موقع گرگ و ميش است، درست بعد از غروب آفتاب، موقعي که هنوز آسمان رنگي هم دارد.

شما همچنين بايد White Balance را هم تنظيم کنيد. زيبايي عکس هاي شب به انواع گوناگون رنگ ها و تشعششهاي رنگي است، اما WB اتوماتيک سطح نرمال شده اي از اين رنگها را ضبط ميکند و عکس شما از لحاظ رنگ بسيار ملايم و معمولي خواهد شد. بيشتر اوقات بهترين انتخاب براي WB مد Daylight (روز) است.

ابتدا از همه دوستان و همكاران خودم تشكر ميكنم كه منو در راهي كه شروع كردم همراهي ميكنند و محبت و راهنماي خود را از من دريغ نميكنند. اميدوارم لايق اين كار باشم…

با تنظيمات White balance شما ميتوانيد عکس هايي با افکتهاي رنگي بسيار خوب و جالبي ايجاد کنيد، مانند اين عکس که در نور روز گرفته شده است، اما از تنظيم white balance نور تنگستن (tungsten) استفاده شده است و نتيجه کار بسيار مهيج شده است.

هم نور هاي طبيعي و هم نورهاي مصنوعي داراي رنگهاي متفاوتي هستند. برخلاف چشم انسان، فيلمهاي عکاسي و سنسورهاي ديجيتال با محدوده رنگ کوچکتري کار ميکنند. دوربين هاي ديجيتال داراي سيستم کنترل white balance هستند و با منابع نوري مختلف کار ميکنند و از فيلمهاي عکاسي قوي تر و متنوع تر هستند.

نور را ببينيد:

تقريباً تمامي دوربين هاي ديجيتال داراي 4 نوع تنظيم white balance هستند که شامل: اتوماتيک (auto)، نور روز (daylight)، فلورسنت (fluorescent) و تنگستن (tungsten) هستند. دوربين هاي بهتر داراي تنظيمات بيشتري مانند: هواي ابري (cloudy)، فلاش و انواع مختلف فلورسنت ها هستند.

تنظيمات white balance دستي (custom) در دوربين هاي ديجيتال SLR و انواع پيشرفته دوربين هاي compact وجود دارد. اين ويژگي به عکاسان حرفه اي امکان ميدهد تا تم رنگ دلخواه خود را ايجاد و ذخيره کنند و دوربين خود را با آن کاليبره کنند. مانند نور، رنگ هم ميتواند دقيقاً اندازه گيري شود و انواع مختلف منابع نور ميتوانند مقياس بندي شوند و واحد آن کلوين (K)(Kelvin) است.

عکاسان مد (Fashion Photographers)

استفاده از تنظيم تنگستن در نور روز عکس هاي خارق العاده و آبي رنگي را بوجود مي آورد، رنگ انسان در آن سرد ولي شيک ميشود. شما ميتوانيد به راحتي از اين روش استفاده کنيد (روشي که عکاسان مد خيلي از آن استفاده ميکنند.) و از زردي عکس هاي روز گرفته و به رنگ آبي آن اضافه ميکند.

در موقع استفاده از تنظيمات white balance، خيلي مهم است که گرماي نور محيط را از بين نبريد. ظرافت و نرم طلوع و غروب خورشيد ميتواند به رنگهاي لخت و برهنه اي تبديل شود وقتي بالانس رنگ را خيلي با سخت گيري انتخاب کرده باشيد. روش طلايي براي ثبت رنگهاي هوا و اتمسفريک اين است که با تنظيم اتوماتيک کار را شروع کنيد، بعد همين کار را با تنظيم ابري يا استفاده از تنظيم دستي با استفاده از دماي رنگ تکرار کنيد. يک راهنمايي کلي، در مورد تنظيم دماي رنگ اين است که دماهاي پايين تر از مقدار نور روز () نتيجه کار را گرم تر و داراي افکتهاي قرمز تر ميکند و بالاي اين دما عکس نهايي را آبي تر و سردتر ميکند. پس هميشه با تنظيمات مختلفي عکاسي کنيد و بعد ها از تجربيات خود استفاده کنيد.

ترکيب کنيد

يک از کابوسان عکاسان ترکيب نورهاست، وقتي که شما بيشتر از يک منبع نوري در تصوير داريد. فلاش و نور روز بسيار عالي بايکديگر ترکيب ميشوند، اما هر ترکيبي از تنگستن، فلورسنت و نور روز ميتوانند افکتهاي غير معمول و ناخواسته اي را بوجود آورد. عکس هاي عکاسي شده زير سقف (indoor) کمي مصنوعي هستند، اما با استفاده از نور طبيعي از طريق پنجره ها، نمونه اي از صحنه ترکيب نورهاست. يک روش براي تنظيم بالانس نور اين است که شما white balance خود را بر مبناي نور غالب و چيره انجام دهيد و نهايتاً با استفاده از برنامه هاي ويرايش عکس (مانند Photoshop) آن را تصحيح کنيد

تمام تخليات خود را در مورد استوديوهاي عکاسي کنار بگذاريد!. اين را Steve Bavister ميگويد. چيزي که به آن احتياج داريد بيشتر از وسايل و امکانات فني يک فکر خلاق است.

در مورد کلمه “استوديو” چه تصوري ميکنيد؟ آيا يک اتاق بزرگ با بسياري وسايل نوردهي گران قيمت را تصور ميکنيد؟ و آيا فکر ميکنيد کيف پول شما کفاف ايجاد اين استوديو را نميدهد؟ پس حتما متعجب هم ميشويد وقتي بشنويد که بسياري از استوديوهاي عکاسان حتي حرفه اي هم اتاق هاي کوچک، معمولي و با وسايل محدود هستند!!

در حقيقت بعضي از استوديوها موقت هستند و با هل دادن مبل و … به کنار ديوار بوجود مي آيند. بعضي ديگر بجاي کلکسيوني از چراغ ها گران قيمت، با نور خورشيد نوردهي ميشوند.

و خبر خوب! اينکه استوديوي عکاسي براي هر عکاس با يک اتاق و يک دوربين و شوق براي ايجاد يک اثر جذاب هنري موجود است. بيشتر از هرچيزي استوديوي عکاسي به فکر نياز دارد. و اينکه بايد عکس را ايجاد کرد نه که فقط عکس را گرفت! و اينکه موضوع را در جايي که ميخواهيد قرار دهيد و يک بک گراند مناسب پيدا کنيد و نور که هميشه حساس و با ملاحظه اضافه شود. و همه چيز در مورد کنترل کردن پرسه اي عکاسي است بجاي اينکه همه چيز را به شانس واگذار کنيد.

در استوديو از چه چيزهايي ميتوان عکاسي کرد؟

عکاسي آتليه به معني گرفتن عکس از انسانها و اشيا بيجان است. خيلي از عکس هاي تبليغاتي که به ظاهر در فضاي باز عکس برداري شده در واقع در استوديوها گرفته شده اند. و بعد با استفاده از تکنيک هاي فوتوشاپ فضاي اطراف به عکس ها اضافه ميشوند.

اگر ميخواهيد شروع به کار کنيد، بهترين راه اين است که با چند عکس پرتره ساده کار را شروع کنيد و به مهارت هاي خود بيافزاييد.

شما فضاي زيادي براي عکس برداري از انسانها نميخواهيد و اگر هم زاهد گوشه گير هستيد ميتوانيد از طبيعت بيجان آشپزخانه يا اتاق نشيمن عکس بگيريد.

و بالاخره عکاسان جدي و با پشت کار پس از گذراندن مراحل اوليه احياناً نياز به يک سيستم نوردهي و يا سيستم Background دارند. ولي فعلاً شما با قوه ابتکار خود و کمي فکر کردن ميتوانيد محصولات ارزنده اي را با همين چيزهايي که داريد به وجود بياوريد…

يک پيشنهاد اين است که شما استوديو خود را با نور خورشيد عملي کنيد. نه! نخنديد! اين ايده به خوبي قابل اجراست…

همه چيزي که براي اين کار ميخواهيد يک اتاق داراي پنجره است. فوايد اين کار رو ببينيد: نوري که شما به دست مي آوريد کاملاً طبيعي جلوه ميدهد; شما دقيقاً چيزي را ميبينيد عکاسي ميکنيد; هيچ هزينه اي براي خريد لوازم اضافه نميکنيد و همچنين اين کار فيوز خانه شما را نميسوزاند.

Lord Snowdon بسياري از پرتره هاي معروف خود را با استفاده از نور طبيعي گرفت، و اگر اينکار براي ايشان کافي بوده پس احتمالاً براي شما هم کافي خواهد بود.

اگر خانه شما بيش يک اتاق دارد ميتوانيد اتاق مناسبتر را انتخاب کنيد. کاملا در اين کار دقت کنيد. کليد اصلي کار در تعداد پنجره ها، سايز آنها و جهت آنها است.

حرفه اي ها اتاقهاي شمالي را انتخاب ميکنند. براي اينکه خورشيد مستقيم به داخل نمي تابد و مقدار نور تقريباً در کل روز ثابت است و اين امکان را به آنها ميدهد تا نتايج قابل تکراري را بدست آورند. اگرچه اتاق هاي شمالي کمي رنگ عکس هاي شما را سرد ميکنند، و عکس هاي شما را کمي مايل به آبي ميکند (اما اين مشکل ميتواند با استفاده از کامپيوتر اصلاح شود و يا اگر دوربين شما مجهز به White Balance قابل تنظيم دارد ميتوانيد اين مشکل را به آساني حل کنيد)

بعضي اوقات در موقع عکاسي پرتره و يا اجسام بيجان با استفاده از نور روز، شما متوجه اين نکته ميشويد که نتيجه بدست آمده داراي کنتراست بيش از حد است. سايه ها داراي غلظت بسيار و غير جذاب هستند. اگرچه اين مشکل داراي راه حل ساده و همچنين ارزاني است و آن استفاده از يک Reflector براي روشن سازي نقاط تاريک است.

با قرار دادن چيزي به رنگ سفيد يا نقره اي (يا بعضي اوقات طلايي) در طرف داراي سايه، نور به آن قسمت تابيده شده و کنتراست اضافي را کم ميکند و به حد قابل قبولي ميرساند. حرفه اي ها از Reflector هاي تاشويي مانند مدل هاي کمپاني هاي (Lastolite, Photoflex) استفاده ميکنند که ميتوانند آن را در عرض ثانيه اي باز کنند.

اما، براي تمرين، هرچيز سفيدي ميتواند مورد استفاده قرار گيرد. – يک صفحه، يک پيراهن و حتي يک روزنامه – به سمت سطح سايه دار موضوع آن را خم کنيد و يا در جايي آويزان کنيد به طوري که در عکس ديد نشود. و يا بهتر آن که کسي آن را براي شما نگه دار. تعدادي عکس بگيريد و بعد نتيجه تعجب برانگيز آن را مشاهده کنيد.

بهترين فايده استفاده از Reflector ها اين است که شما نتيجه نهايي را قبل از عکاسي مشاهده ميکنيد. با حرکت دادان Reflector در اطراف، نزديک کردن و دور کردن به موضوع، بالا و پايين بردن آن و … ميتوانيد نتيجه را در لحظه مشاهده کنيد. بيشتر اوقات شما نياز داريد که Reflector در نزديک ترين فاصله به موضوع باشد و در عکس هم ديده نشود. در پرتره ها معمولاً نياز داريد که آن را 45 درجه به عقب خم کنيد تا سايه های زير چانه، بيني، چشمها و هر لبه ای را از بين ببرد.

به مثال زير دقت کنيد:

با استفاده از رفلکتور طلايي   با استفاده از رفلکتور نقره ای    با استفاده از رفلکتور سفيد

اندازه پنچره های درون اتاق مقدار Harsh (تندی) يا Diffuse (پخش) نور را مشخص ميکنند. داشتن اتاقی با يک پنجره بزرگ، مانند درهای ايوان ايده ای خوبی است، برای اينکه نور نرم و کاملی را برای شما ايجاد ميکند.

در صورت نياز، سطح موثر پنجره ميتواند کم شود، با محصور کردن با استفاده از کاغذ مشکی برای داشتن نوری ريزتر و متمرکزتر. به عکس نور پنجره های کوچک هم با استفاده از تور و يا کاغذهای ترسيم کالک ميتواند پخش تر و نرمتر شود.

انتخاب وضعيت صحيح

بهترين جا برای مدل شما نسبت به پنجره کجاست؟ اين بستگی به اين دارد که شما چه ميخواهيد. قرار دادن منبع نور در پشت خود و روبروی صورت مدل معمولاً هميشه خوب است. نوردهی از کنار هم، ميتواند خير موثر باشد، مخصوصاً اگر يک از رفلکتور برای پر کردن سايه ها استفاده کنيد. نوردهی از پشت سر مدل و روبروی خود، احتياج به دقت بيشتری در مورد کنترل کنتراست دارد. اگر شما ميخواهيد يک Silhouettes را ايجاد کنيد از اين روش استفاده کنيد.

داخل يا خارج؟

واقتی پرتره را داخل اتاق ميگيريد زياد به نورسنج اتومات دوربين خود اکتفا نکنيد. معمولا در اغلب آنها نورهای وارد شده از پنجره ها در نظر گرفته نميشود، مخصوصا اگر چند پنجره داشته باشيد. به سوژه نزديکتر شويد و مقدار نور را اندازه گيری کنيد. و حتی ميتوانيد از تنظيم دستی استفاده کنيد.

وقتی هوا گرفته است، شما متوجه خواهيد شد که عکاسی در داخل اتاق احتياج به استفاده از سرعت شاتر طولانی تر دارد، مانند 1/15 ثانيه، 1/8 ثانيه يا حتی 1/4 ثانيه دارد. بالا بردن درجه ISO اجازه از سرعتهای پايين تر را به شما ميدهد. ولی مقدار نويز تصوير شما را زياد ميکند. بهترين راه استفاده از سه پايه است. ريسک تکان خوردن دوربين را بين ميبرد.